17 Temmuz 2011 Pazar

anneciğime elbise

kumaş dolabımı açıyorum ve o zamanki ruh halime göre elim hangisine giderse onu dikiyorum.bazen paça kısaltma yada fermuar değiştirme gibi ufacık bir tamirat işi haftalarca bekleyebiliyor, canım o an ona el sürmek istemiyor :) bu keten kumaş ile  ne zamandır anneme elbise yapmak istiyordum.geçen gün el attım sonunda.

 bu elbise 42 beden olduğu için mankende yamuk yumuk duruyor.bu model için klasik düz bir elbise kalıbı çıkardım ve aplikeler için 2007 temmuz ayına ait bir modelden esinlendim.ama ben daha küçük yaptım kareleri.elimde pamuklu siyah kırpıntı kumaşlar vardı onları kare kesip,keten kumaşı yaklaşık 1 cm daha küçük kestim, üst üste koyup sık ayar zig zag dikiş döndüm ve kenarlarını söktüm.hepsi bu.annem pek beğendi.güle güle giy anneciğim :)))))

herkese sevgiler......
















5 yorum:

dikisdersi dedi ki...

Eda bu düz bir elbise gibi dursada seni bayegı ugraştırmış ,degmiş işin gerçegi ,güle güle kulllansın annnen

MODAVESAİRE dedi ki...

çok hoş olmuş rengi de çok uygun.. ben de dikişte aynı duyguları yaşıyorum.. bazen aylarca beklettiklerim oluyo...bazen de bitsin diye sabahtan başlayıp gecelere kadar makinenin önünde oturduğum...

eda dedi ki...

dikişdersi; çok sevindim... içime sinince ayrı bir mutluluk, beğenilince ayrı bir mutluluk.. bütün dikiş severler bilir bu duyguyu değil mi :))) teşekkür ederim

modavesaire; cnm teşekkür ederim.her ne kadar dikmeden duramasakta elimizin bir türlü gitmediği işler de oluyor maalesef ama hepimizde var bu durum o anki modumuzla alakalı sanırım.eee nede olsa bir nevi sanat bizimki de,sanatçılarda duygularıyla hareket ediyor biz de :))

suhuba dedi ki...

Edacığım ellerine sağlık. Gayet güzel gözüküyor. Güle güle giy canım

eda dedi ki...

teşekkür ederim suhuba kendim için değil gerçi annem içim :))))